Wanneer heeft uw dier echt dringend hulp nodig?

  

Vergiftiging:

Heeft u uw hond of kat in huis of tijdens de wandeling iets abnormaals zien opeten? Heeft u kort daarna één of meerdere van volgende symptomen gezien: overdreven speekselen, acuut braken, plotse diarree, zwakte van de spieren en/of trillen zodat uw dier nog moeilijk op de benen kan staan, stuipen (omvallen, trappelen met stijve poten, met hoofd gestrekt naar achter liggen),…

Let steeds op met onkruidverdelgers, muizenvergif, antivries, javel, andere huishoudelijke produkten, knabbelen aan planten, paddestoelen,…(zie ook  www.poisoncentre.be )

Breng altijd de verpakking mee van produkten die uw dier zou opgegeten hebben! Op die manier weten wij om welk giftig product het precies zou kunnen gaan.

Ook chocolade –zeker in grote hoeveelheid- kan voor uw dier giftig zijn !!

 

Plots dik opgezette buik:

Mogelijks veroorzaakt door een maagkanteling. Deze kan op enkele uren tijd uw hond in shock brengen! Komt meestal voor een tijdje na het eten; de buik zwelt op kort achter de ribbenkast en de hond heeft duidelijk buikpijn, is ongemakkelijk, hijgt continu, speekselt soms erg, durft niet liggen of gaat op zijn zij liggen,…

Dit is een zeer dringende situatie !!! Uw dier kan hieraan sterven binnen enkele uren!

Neem in geval van twijfel dus altijd contact op met uw dierenarts. Wacht niet af om te zien of het morgen misschien beter is. Morgen kan het te laat zijn !!

 

Insektenbeet in de mond:

Veel honden en katten zien een rondvliegend insect als een prooi en hebben de neiging ernaar te happen.

Ziet u uw dier dit doen naar een stekend insect zoals een bij, wesp, hommel,… neem dan onmiddellijk contact met uw dierenarts: een steek in de keel, achteraan de tong of op het gehemelte kan een flinke zwelling geven en zo uw dier in acute ademnood brengen, met de kans op stikken tot gevolg !

 

Inslikken van een vreemd voorwerp:

Vooral jonge honden zijn geneigd alles wat ze te pakken kunnen krijgen met hun mond te onderzoeken en zodoende soms ook in te slikken. Ziet u zoiets gebeuren, neem dan dadelijk contact op: indien het voorwerp de maag nog niet gepasseerd is, kunnen wij bij uw dier braken opwekken, waardoor er geen verstopping van de darmen kan optreden door niet verteerbare grotere stukken.

Let op met kleinere deeltjes van speelgoed, kleine balletjes, perzikpitten, kastanjes, walnoten, stenen, grotere stukken van een bot of kalfshuid (soort hondensnoep),…  Ze zijn mogelijks van een maat die in de maag geen last hoeft te geven, maar éénmaal doorgeschoven naar de darm, daar een volledige afsluiting kunnen geven. Herhaaldelijk braken en geen ontlasting meer maken wijst vaak in die richting.

Pas ook altijd op met tandenstokers, saté-spiezen e.d.: uw hond riekt er mogelijks nog voedsel aan en het is onvoorstelbaar wat een dier geslikt kan krijgen! Met alle gevolgen van dien…

 

Verkeers- (of ander) ongeluk:

Neem steeds contact met uw dierenarts; ook als u op het eerste zicht denkt dat uw dier geen letsels heeft: een inwendige bloeding of shock is steeds mogelijk!

 

Bijtwonde:

Ook als u geen of slechts een heel kleine wonde ziet, komt u best even langs: steekwondes door een hoektand veroorzaakt zijn vaak erg moeilijk zichtbaar of zien er onschuldig uit, maar kunnen op termijn ernstige infecties en abcessen veroorzaken. Dit wordt voorkomen bij een tijdige behandeling!

  

Niet kunnen plassen:

Dit is een situatie die vooral bij katers voorkomt, en soms ook bij reuen.

Wat begrijpen we hieronder? : uw kater zit voortdurend op de kattenbak, maar u vindt er niets in. Veel eigenaars vergissen zich in de beoordeling van dit gedrag en denken dat hun katje geen mest kan maken. Het gaat echter meestal om een verstopping van de plasbuis en dus geen urine kunnen kwijtraken. Bij te lang aanslepen kan dit ernstige gevolgen hebben voor de blaas en de nieren.

Heel vaak op de kattenbak gaan en telkens kleine plasjes maken is niet echt een spoedgeval, maar moet wel ook  behandeld worden: uw dier heeft mogelijks een blaasontsteking. Dit symptoom komt uiteraard ook voor bij kattinnen alsook bij honden van beide geslachten.

 

Epilepsie-aanval:

Epilepsie komt zowel bij honden als bij katten voor en bestaat in een waaier van vormen: gaande van wat trillen, slapte op de benen, sufheid, tot een echte stuipaanval met spierkrampen over het hele lichaam ( dier valt om, fietsbewegingen met de poten, kop gestrekt naar achter, muil verkrampt dicht, overdreven speekselen, soms met uiteindelijk braken en ongewild plassen en/of ontlasten)

Hoewel een stuipaanval er uiteraard heel spectaculair en gevaarlijk uitziet, hoeft u niet onmiddellijk te panikeren: ga rustig met uw dier om, probeer het te kalmeren, leg het in een donkere, rustige, koele ruimte en neem na de aanval contact op met de dierenarts.

Wel gevaarlijk is een ‘status epilepticus’. Dit wil zeggen dat een stuipaanval optreedt die niet overgaat.

Is uw dier dus langer dan 5 minuten in stuipen, aarzel dan niet en bel onmiddellijk de dierenarts!

Aanval bij een hartpatiënt of een ouder dier:

Is uw dier reeds in behandeling voor hartproblemen of is het reeds op leeftijd, neem dan bij of na een aanval ook steeds contact op: het kan hier gaan om een hartaanval of een herseninfarct of –bloeding! 

 

Ademnood:

Acuut moeilijker ademen, extreem hijgen, pompende ademhaling met trekkende buik, blauwig-paarse tong, een vreemd voorwerp in de keel gekregen, niet durven gaan liggen op de buik: allemaal symptomen van ademnood: niet wachten, bel uw dierenarts !

 

Allergie:

Sommige dieren kunnen, zoals ook mensen, op bepaalde (voedings)stoffen een allergische reactie vertonen. Dit uit zich meestal in het plots verdikken van de neus, de huid rond de ogen en vaak ook het ontstaan van bobbels op de huid van het lichaam. Op zich is dit niet direct een noodsituatie, maar er kan ook zwelling ontstaan van de slijmvliezen van neus en keel, wat weer acute ademnood tot gevolg kan hebben. Neem dus in elk geval telefonisch contact bij het zien van deze symptomen.

 

Hitteslag:

Heeft uw dier per ongeluk te lang in extreem warme omgeving doorgebracht, zet het dan onmiddellijk in een bad met koud water en ga met uw hand tegen de richting van de haren door de vacht, zodat het koude water ook effectief met de huid van het dier in contact komt. Afspuiten met een sproeier of tuinslang kan ook al helpen, maar heeft zeker minder effect dan een volledig bad. Neem dan contact op met uw dierenarts en wikkel voor het vervoer het dier in een natte handdoek.

Oververhitting kan onder andere blijvende nierschade veroorzaken!

Honden en katten raken enkel warmte kwijt door zweten ter hoogte van de voetzooltjes en door hijgen. Wees dus zeker voorzichtig met alle honden- en kattenrassen met een extreem platte neus (mops, Franse en Engelse bulldog, pekinees, shih tzu, lhasa apso, Perzische kat,…): zij kunnen hun warmte moeilijker kwijt geraken dan andere rassen omdat ze moeilijker kunnen hijgen of hun keel dichtzwelt door irritatie ten gevolge van overmatig hijgen. Hou deze rassen bij extreme temperaturen binnen, ga ’s ochtendsvroeg of wat later op de avond wandelen, zet ze zeker niet aan tot spelen als het te warm is!

 

Acute verlamming of zeer zwak op de achterbenen staan:

Kan uw dier plots niet of maar moeilijk meer staan op zijn achterbenen, neem dan zeker contact met de dierenarts. Het kan hier om een rugletsel gaan, waarbij de kans op herstel het grootst is bij een snelle behandeling!

 

Uiteraard is dit maar een greep uit het aantal noodgevallen dat zich kan voordoen. Twijfelt u of er dringend moet ingegrepen worden, aarzel dan niet! Bel 0475 / 96 96 65; het nummer is 24 uur op 24 uur bereikbaar; indien wij u op dat moment niet kunnen helpen krijgt u hier het nummer van de wachtdienst te horen. Ook als blijkt dat het niet om een spoedgeval gaat en u zich voor niks zorgen maakt, stoort uw telefoontje ons niet: wij zijn er voor u en uw dier en stellen u met plezier gerust! U belt beter voor een niemendal dan te laat !!